Aandoening en symptomen, Covid

We weten dat we het kunnen  

Door: Nel Kleverlaan, psycholoog, auteur, regisseur (tekst), Anita Cats (foto’s)

het licht vangen

Mindfulness in de moestuin oftewel natuurlijke angstremmers, whatsappt ze. Om er meteen op te laten volgen: ik heb dit gisteren ook naar onze psycholoog gestuurd!

Op de foto zit haar partner warm aangekleed op een houten bankje te dutten in de voorjaarszon. Het is een heel krachtig stel. Beiden met kanker geconfronteerd, hij al jarenlang. En al die jaren hebben ze heel veel ingeleverd, iets waar we door de coronacrisis plotseling allemaal mee geconfronteerd worden. Hoe kijken zij daartegenaan? Een vriend van ons wacht op een operatie en weet niet wanneer dat gaat gebeuren, een vriendin heeft besloten haar laatste chemo niet te nemen. Ik ken mensen die hun deuren hebben gebarricadeerd. Kanker hebben, kwetsbaar zijn en dan ook nog het spook van corona.

“Eigenlijk gaat het best goed”, zegt ze aan de telefoon. “We halen nog elke dag een frisse neus, wandelen een stukje in het bos, vermijden sociale contacten, lezen veel en blijven in en rondom huis. De boodschappen worden voor ons gedaan en als we buiten zitten, zitten de buren op ruime afstand aan de andere kant van de heg zodat we toch even kunnen bijkletsen. Ruim voor de crisis heeft Ab angstremmers gekregen en gelukkig werken die goed. Dat is een pak van ons hart. Wel was hij bang dat de medicijnvoorraden en de medische hulpmiddelen opraken. Echter de apotheek heeft er voor gezorgd dat hij voor de komende drie maanden genoeg heeft.”

Zorgvuldig kiest ze haar woorden. “We hebben al zoveel geleerd. Niet dat het makkelijk is, integendeel. Maar het is voor ons heel vertrouwd om met angst en onzekerheid te leven en we weten dat we het kunnen. Bovendien weten we hoe het is om aan huis gekluisterd te zitten. Wel realiseren wij ons steeds meer dat we het wel heel erg alléén hebben moeten doen. Er wordt nu iets aangeboord waar wij ons hele leven al mee moeten dealen. Ik hoop echt dat mensen door deze crisis begrijpen wat het is om in het ziekenhuis te liggen en te moeten vechten voor je leven. Wat het betekent om steeds maar weer in te moeten leveren.” Ze vertelt over het applaus voor de zorgverleners. “Geweldig en dik verdiend”, zegt ze. “Er zijn zóveel kundige en hardwerkende mensen in de zorg!”

“Stomme vraag misschien, maar hebben jullie in dit coronatijdperk iets aan jullie ervaringen?” opper ik voorzichtig. Ze lacht. “Absoluut”, zegt ze. “Wij hebben er zelfs profijt van. Natuurlijk heb ook ik staan stampvoeten dat onze vakantie, waar we al zolang naar uitkeken, niet door kan gaan. Ik heb er zelfs een flinke huilbui aan besteed. Ik vond dat ik dat wel mocht. Maar dan is het ook weer over. En hoe dan ook: in de zoektocht naar zinvolle bezigheden in en om huis hebben wij allang onze weg gevonden.” Niet veel later krijg ik een foto van twee prachtige kunstwerken. We weten nog steeds het licht te vangen!, staat eronder.

Nel Kleverlaan

Foto’s: Anita Cats

Lees hier artikel verpleegkundig specialist Nanda Vreeke